Sitemap

Fietsersbond Oosterhout
Drimmelen Fietsersbond
Uitgelicht
You Tube
De Tuub oktober 2017
De Tuub mei 2017
De Tuub mei 2016
De Tuub december 2016
De Tuub augustus 2016
De Tuub mei 2016
De Tuub december 2015
De Tuub oktober 2015
De Tuub mei 2015
De Tuub december 2014
De Tuub september 2014
De Tuub voorjaar 2014
Columns 2017 (2)
Columns 2017 (1)
Columns 2017 (2)
Columns 2016
Columns 2015 (1)
Columns 2014
Fietsroutes 1
L
Inleiding beleidsplan
Home Pagina
Wie zijn wij?
Contact
Vacatures
Service

Links

Disclaimer
Sitemap



  

.

.

sitemap

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer

Sed diem nonummy nibh euismod tincidunt

Español

English

Français

Nederlands

Italiano

Deutsch

Lorem

Ipsum

Dolor

Sit

.

Uitgelicht

  

Christ Brosens: “De fiets is een gedicht”


Christ Brosens heeft nooit zijn rijbewijs gehaald. Zelfs niet toen zijn werkgever, destijds de PTT, hem rijlessen aanbood. Niet nodig, vond hij. Voor zijn werk had hij het niet nodig: hij werkte als technisch tekenaar op kantoor.


En waarom zou je in een auto kruipen als je een fiets hebt? “Laatst was ik bij mijn dochter in Paramaribo. Daar huur ik dan een fiets. Iedereen verklaart me voor gek, want het is er levensgevaarlijk. Maar met de fiets ben je zo veel vrijer dan wanneer je alles met het openbaar vervoer doet. Mijn dochter woont nu op Curaçao en ze mist het ontzettend dat ze niet gewoon de fiets kan pakken.”


Christ zorgt ervoor dat ook anderen dat gevoel van vrijheid kunnen ervaren. Nu hij met pensioen is, kan hij zich voor anderen inzetten. Hij is fietsmaatje bij Senioren-residentie Ruitersbos. “Ik ga daar op maandagochtend naartoe en dan vraag ik of er iemand mee wil fietsen. Er is altijd wel belangstelling.”


Dat gaat met de duo-fiets. “Je zit naast elkaar, niet achter elkaar zoals bij een tandem. Het is een driewieler, wel wat zwaar, maar je hebt elektrische ondersteuning. Degene die naast je zit, kan meefietsen, maar dat hoeft niet. Doordat je naast elkaar zit, kun je makkelijker kletsen. Ik vind het heel gezellig. Soms willen ze naar hun oude woonomgeving, maar vaak gaan we ook door het Mastbos en langs de Mark.”


Voor sommige mensen is dit zelfs de enige manier om nog eens buiten te komen. “Laatst was ik verbaasd: ik was met een dame gaan fietsen. Een week of zes later stapte ze weer op de fiets en het bleek dat ze zo lang al niet meer buiten was geweest.”


Binnenkort stapt Christ op nog een andere fiets. Breda heeft een paar riksja’s aangeschaft. Het project liep nog niet zo vlot omdat de karretjes ergens verborgen in de Concordia-parkeergarage staan. Maar binnen afzienbare tijd krijgen ze een standplaats op de Oude Vest. “Iedereen kan er een huren voor een tientje per dagdeel. Als je wil kun je er een ‘piloot’ bij krijgen, een vrijwilliger die met de passagiers een rondje gaat maken.”


Ook op zijn eigenn fiets doorkruist Christ dagelijks Breda. Vind hij Breda een fijne fietsstad? “Ik kom wel eens punten tegen waarvan ik denk, dat kan beter. Bijvoorbeeld de Oude Vest. Maar ik trek, zoals veel fietsers, mijn eigen plan. Het is verder prima fietsen in Breda. Ik maak vaak gebruik van de binnensingel. Daar kun je lekker fietsen.”


Als stadsfiets heeft hij een EMPO. “Daar werd vroeger lacherig over gedaan, Elke Meter Pech Onderweg, maar ik rij er al jaren op. Prima fiets. Voor de langere afstanden heb ik een Batavus met versnellingen en hangstuur.” Voor grotere vrachten leent hij af en toe de bakfiets van zijn broer Piet.


Natuurlijk stapt hij ook voor zijn vakanties op de fiets: “Tentje mee, ik snap niet dat niet meer mensen dat doen. Je hebt zo’n vrijheid.”


Zijn bestemmingen:

“Praag, de route er naar toe is ook prachtig.” De route stippelt hij uit met een routeboekje van uitgeverij Pirola. “Zo weet je wat je onderweg aan interessants tegen kunt komen. Ik ben niet iemand die zo snel mogelijk naar Praag of waar dan ook naartoe wil. Je moet ook eens af en toe afstappen en als ik er dan een dag langer over doe, dat maakt me niet zo veel uit. Je gaat dwars door Duitsland, een geweldig fietsland.”


“Parijs is ook een schitterende stad. Fietsen daar is prima te doen. Je kan er gebruik maken van de baan voor de bussen en taxi’s. Maar als je bij een van die grote verkeerspleinen komt, dan houdt die baan op.” Dan wordt het zelfs voor Christ te erg. “Dan kun je beter afstappen en via het zebrapad oversteken.”


“Een paar jaar geleden heb ik daar een cursus Frans gevolgd, ik ging er steeds vanaf mijn logeeradres met de fiets naartoe. Dan voel je je steeds meer een Parijzenaar: gewoon meedoen met het verkeer. De metro is ook een geweldig vervoermiddel, maar je ziet niks.”


Buiten de stad is het ook prima fietsen in Frankrijk, vindt Christ. “De B- of C-wegen waar je dan gebruik van maakt, zijn wat mij betreft een soort veredelde fietspaden. Weinig verkeer, goed geasfalteerd, schitterend. Eigenlijk nog beter dan de fietspaden die hier speciaal zijn aangelegd. Maar ook in de steden zijn de voorzieningen veel beter geworden. Wat dat betreft gaat het de goede kant uit.”


Maar voor veel mensen blijft de auto het favoriete vervoermiddel – ook in Breda. Een oplossing: “De auto onaantrekkelijker maken. Zoals de Boschstraat. Dat is nu een fietsstraat, waar de auto te gast is.” Een goede ontwikkeling vindt Christ. “Dat zou met de hele binnenstad moeten gebeuren, met 30 km als maximum snelheid.” Ook het weghalen van verkeerslichten vindt hij een goede zaak. “Hier op het kruispunt van de Baronielaan, Ginnekenweg, Parkstraat en Wilhelminalaan hebben ze dat gedaan. Het blijkt dat het verkeer makkelijker doorstroomt.” Komen de fietsers dan niet in de knel? “Op dat kruispunt voel ik me niet onveilig. Je bent wel alerter.”


De fiets blijft dus hét vervoermiddel voor Christ: “Het is een geweldige uitvinding. Een fiets is een gedicht. Zo’n mooie simpele ronddraaiende beweging die je een behoorlijke snelheid geeft. Dat is toch geweldig?.”

Ruitersbos kan nog steeds fietsmaatjes gebruiken.


Informatie vindt u hier: https://www.bredavoorelkaar.nl/hulpvragen/48248


Meer informatie over de riksja’s in Breda vindt u hier: http://www.zorgvoorelkaarbreda.nl/Breda-op-een-riksja


Jan Brouwers



  

< Vorige pagina