Sitemap
Uitgelicht

Fietsersbond Oosterhout
Drimmelen Fietsersbond
Uitgelicht
You Tube
De Tuub december 2017
De Tuub oktober 2017
De Tuub mei 2017
De Tuub mei 2016
De Tuub december 2016
De Tuub augustus 2016
De Tuub mei 2016
De Tuub december 2015
De Tuub oktober 2015
De Tuub mei 2015
De Tuub december 2014
De Tuub september 2014
De Tuub voorjaar 2014
Columns 2017 (2)
Columns 2017 (1)
Columns 2017 (2)
Columns 2016
Columns 2015 (1)
Columns 2014
Fietsroutes 1
L
Inleiding beleidsplan
Home Pagina
Wie zijn wij?
Contact
Vacatures
Service

Links

Disclaimer
Sitemap

  

.

Ter Introductie


De Tuub is het huisorgaan van de afdeling Breda van de Fietsersbond.Hiermee trachten we de leden te informeren met name aangaande lokale ontwikkelingen.

                   

Wilt u contact met de redactie: redactie@fietsersbondbreda.nl


Onderstaand treft u de inhoudsopgave en een selectie uit de editie december 2017 aan.

Heeft een item uit de inhoudsopgave uw belangstelling, stuur ons dan een e-mail. Vermeld daarin het gewenste item, alsmede de maand waarop de editie is verschenen.Wij zorgen er dan voor dat u dit per e-mail toegestuurd krijgt.  


                     ______________________________________________________






                                                                                                                                               


                                                        




  

sitemap

Español

English

Français

Nederlands

Italiano

Deutsch

.

                 De Tuub

periodiek van de afdeling Breda

         van de Fietsersbond

             december 2017





Inhoud:


Voorwoord

Wat komen we tegen in de Tuub

Even voorstellen aan de Tuub lezers

Gemeenteraadsverkiezingen

Fietsparkeren *

Fietsen in Amsterdam

Een fiets: wegwerpartikel of vervoersmiddel

Voor u gelezen

Uitgelicht: Christ Brosens: 'De fiets een gedicht' *

Ingekomen stuk

Walhalla *

Met hoge speed op de Bike

Vactures

_____________________________________



  




   
  
de Tuub  
  
Fietsersbond
     afdeling Breda













      


    





   December 2017

De Tuub

Fietsparkeren...

Onlangs verscheen er een grappig boekje met zogenaamde jeukwoorden (“Ga lekker zélf in je kracht staan” van NRC-columniste Japke-d. Bouma). Ik denk dat het woord “Fietsparkeren” er niet in staat. Ook in gerenommeerde woordenboeken zoals het Woordenboek der Nederlandse Taal, het Woordenboek der Friese Taal, et cetera komen we het woord niet tegen. Op de een of andere manier is het in onze taal geslopen zonder dat een attente grensbewaker het tijdig een halt heeft toegeroepen.

Wat zoeken op internet leert al snel dat het vooral een begrip is dat verkeerskundigen en hun toeleveranciers gebruiken. Op de site van Falco (een grote leverancier van fietsvoorzieningen in onder andere de openbare ruimte) lezen we; “Al ruim 65 jaar ontwikkelt, ontwerpt en produceert Falco haar fietsparkeersystemen in haar hoofdvestiging in Vriezenveen, Nederland.”

Op de live-chat die ze  op de site aanbieden heb ik gevraagd of dit wel juist is. Tot op heden ben ik in afwachting van een reactie … Maar ik neem aan dat zij het woord stalling recentelijk vervangen hebben door het woord Fietsparkeren.

Waarom wekt dit woord nu bij mij zo’n wrevel op, zo’n jeukgevoel, zo’n neiging om achter mijn oren te krabben …?

Ik denk omdat het woord gewoon niet past bij mijn dagelijks gebruik van mijn fiets. Ik fiets, ik stap op mijn fiets, ik stap er ook weer van af en soms val ik er van af, ik zet hem weg, ik zet hem op de standaard, ik repareer hem als hij kapot is maar … ik parkeer hem nooit!

In heel mijn leven heb ik mijn fiets nog nooit ergens geparkeerd! Ik parkeer mijn auto. Ook mijn motor parkeer ik niet maar die zet ik weg. Zelfs mijn tractor parkeer ik niet want er zijn nergens parkeerplaatsen voor tractoren.

Ja, eigenlijk zijn er ook geen parkeerplaatsen voor fietsen. Er zijn fietsenstallingen waar je je fiets kan … stallen en dus niet parkeren! En, ja, wat ik van die “nietjes” moet vinden is mij helemaal onduidelijk. Het is eigenlijk helemaal geen stalling maar een ijzeren stang waar je je fiets aan kan vastmaken om diefstal te voorkomen, of waar je hem tegenaan kan zetten als je geen standaard hebt. Maar het is geen stallingsvoorziening zoals een gleuf in de grond of een fietsbeugel waar je je voorwiel in kan schuiven. Dus eigenlijk wel heel raar dat we deze minimale voorzieningen ineens een “parkeerplaats voor fietsen” zijn gaan noemen.

Ik denk dat het te maken heeft met een overheid die “het fietsprobleem” wil aanpakken. Fietsen is leuk, maar al die fietsen die overal staan vindt men maar niks. Door het gebruik van het woord “fietsparkeren” maak je van het wegzetten van je fiets een formele aangelegenheid, die moet voldoen aan regels en richtlijnen. Het opstellen, vaststellen en handhaven van die regels wordt daarmee acceptabel gemaakt. Gedragsbeïnvloeding door etikettering!

Met die vaststelling heb ik de vinger op het ware jeukgevoel gelegd. Wat bij mij wrevel oproept is dat mij de vrijheid ontnomen wordt om mijn fiets ergens zomaar weg te zetten. En natuurlijk bedoel ik met zomaar, niet dwars op de stoep of voor een uitrit of winkeldeur. Nee, gewoon zomaar dicht bij de plek waar ik heen gefietst ben, waar ik hem in de gaten kan houden en er zo weer op kan springen om verder te fietsen …

Allemaal dingen die niet besloten liggen in het begrip parkeren, dat is immers streng gereglementeerd door gebods- en verbodsbepalingen, door parkeertickets, door parkeerwachters en parkeerautomaten, door uur- en dagtarieven, door vrije kwartiertjes, door kentekenregistratie, door privacy vragen, door vergunninghouders, et cetera.

Als we de fiets willen zien als een belangrijk vervoermiddel in de steden dat bijdraagt aan een betere luchtkwaliteit, beter ruimtegebruik en gezondere bewoners, dan moeten we het de bijzondere plek geven die de fiets verdient en niet behandelen als een surrogaat autootje; dus weg met fietsparkeren, leve het fietsstallen! Weg met het fietsparkeersysteem, leve de fietsenstalling!

En, ik, ik blijf hem gewoon wegzetten in de buurt van mijn bestemming zodat niemand er last van heeft, behalve wellicht een overijverige ambtenaar die een overtreding van (de/zijn) regels constateert…

Jos brok

Ulvenhout

________________________________________________________


Walhalla...

Ik trok een BN de Stem van 17 oktober 2017 uit de stapel en las: Breda geen Walhalla voor fietsers. Toen dacht ik, voor wie is dan het Bredase Walhalla?

Het echte Walhalla was voor de Noormannen, het Paradijs voor de Christenen en het Akhirah voor de Moslims. Als je goed je best doet in je leven dan kom je daar terecht. Wie komen er in het Bredase Walhalla, dat gaf de Stem niet aan, maar dat zijn de Bredase automobielen, die komen in de hemel.

Zij bepalen voor het grootste deel de verkeersellende in de stad. Natuurlijk zijn er ook oplossinkjes voor fietsers maar ook ellendige kruispunten voor diezelfde fietsers.

Ga je naar het Amphia ziekenhuis op de fiets, dan moet je lang wachten om over te kunnen steken. Steek eens over vanuit alle richtingen over het kruispunt Teteringsedijk/Nassausingel en geef je oordeel.

Het holletje Stationslaan is voor de fiets de veiligste oplossing, evenals de voorrangsoversteek voor fietsers Willemstraat/Valkenberg daar is niks mis mee.

De Boschstraat is een onveilige fietsstraat door de parkerende auto’s. Beter is dat de auto’s uit de straat worden geweerd en verwezen worden naar het parkeerterrein Pasbaan.

Automobilisten hebben veel parkeermogelijkheden in het centrum en ook daarbuiten. Weinig wordt hen in de weg gelegd. Breda erkent niet de autoloze zondag dat is te gek. De politiek heeft nog heel veel te doen in positieve zin voor de fietser en het fietsverkeer.

Zelfs de gemeentelijke begroting geeft geen inzicht in wat er aan fietsverkeer jaarlijks wordt gespendeerd. Klare wijn wordt niet geschonken. Waarom mag de fietser dit niet weten en waarom deze ambtelijke geheimenissen?

Meer politieke openheid in het nieuwe jaar, want Breda is inderdaad geen Walhalla voor de fietser. Het blijft, ook in 2018, uitkijken geblazen voor de fietser.

De oude schrijver van dit stukje wenst u fijne Feestdagen en een Voorspoedige jaarwisseling toe.

Kees de Jong

  

< Vorige pagina